Како најголема и најсовремена мелница во Битола на почетокот на XX век (според некои изграден во 1902 година), млинот на Исмаил Паша - „Драгор“, бил првата парна мелница во градот, со капацитет од 15 тони брашно дневно. Градбата, подигната со масивни ѕидови од тула и камен, била изградена во близина на железничката станица за полесен транспорт на жито и брашно. Освен што обезбедувала леб за населението, мелницата имала значајна улога во економскиот развој на градот. По завршувањето на Втората светска војна, млинот ја задржал својата основна функција во рамките на ЗИК Пелагонија под името „Жито Битола“. Во јануари 2022 година објектот бил тешко оштетен од пожар, а денес, повторно функционира како мелница и пекара.